Een van de sleutels tot goed schrijven is het laten vloeien van het verhaal van scène naar scène. In bepaalde settings vloeit het niet echt als je verteller van de ene scène naar de andere gaat zonder een soort overgang. Voor sommige schrijvers kan dit bereikt worden met een overgangszin.
Bij het schrijven van een narratief leidt de schrijver de lezer door de scènes van het verhaal. De overgangszin is een simpel woord of twee die de lezer informeert dat de scène is verschoven, gevolgd door een komma. "Meanwhile, back at the ranch," bijvoorbeeld. In een paar simpele woorden vertel je de lezer dat wat er in de vorige scène gebeurt, ongeveer op hetzelfde moment plaatsvindt als de komende scène. Je zet ook de toneel voor de volgende scène, de ranch waar waarschijnlijk iets anders gebeurt.
Enkele voorbeelden van overgangwoorden en -zinnen zijn: "meanwhile," "thus," "for example," "for instance," "namely," "notwithstanding," "but," "however," "moreover," "besides," "then," "at the top," "at the bottom," "surrounding," "opposite," "at the rear," "at the front," "in front of," "beside," "behind," "next to," "nearby," "For this purpose," "to this end," "with this in mind," "with this purpose in mind," en "therefore," Met wat creativiteit kan bijna elke zin als overgang gebruikt worden.
Als twee scènes geen overgangszin ertussen hebben, kan dat schokkend zijn op zijn best of verwarrend op zijn ergst. De lezer zal waarschijnlijk verwachten dat, zonder enige indicatie, als een alinea eindigt in scène A, de volgende alinea begint in dezelfde scène. Dit is niet altijd slecht; als schrijver probeer je soms een sfeer van verwarring te creëren, en een gebrek aan overgangszinnen werkt goed voor deze situatie.
Wanneer je een overgangszin gebruikt, creëer je een relatie tussen twee scènes. Dit heet een "Juxtaposition" in literatuur, wat betekent dat je twee verschillende dingen naast elkaar plaatst. De overgangszin maakt die relatie niet, echter. Je moet extra werk doen om ervoor te zorgen dat de twee scènes samen Sinn maken. Een overgangszin doet niet meer dan die relatie in ruimte, tijd of logica beschrijven.