Een literatuurpaper herschrijven is een kwestie van de criticus criticeren, en wanneer het je eigen kritiek is die geëvalueerd wordt, kan het moeilijk zijn te zien wat geüpgraded moet worden. Blijf gefocust op de inzichten waar je zo hard voor hebt gewerkt, en op hoe ze gecommuniceerd worden, maar verwaarloos niet de mechanica die die communicatie ondersteunen.
Isoleer je stelling, het enkele concept dat je bedoelt uit te drukken als niets anders. Indien nodig, kritsel het op een stukje of meerdere stukjes papier en plak ze aan de muur boven je werkplek. Vraag bij elk ander punt in het papier: "Is dit relevant voor wat ik probeer te zeggen? Bevordert het mijn argument of verward het dingen?" Knip alles weg wat niet twee positieve antwoorden krijgt.
Controleer de stroom van bewijs en argument. Houd je bewijs sequentieel. Hoe je ook het papier organiseert, zorg ervoor dat er een rationele reeks bewijs is die een lezer kan volgen. Elk bewijsstuk moet bouwen op de ideeën die ervoor zijn gekomen, en algemene punten moeten geleidelijk "uitgepakt" worden om hun details te onthullen.
Lees het hele papier nog een keer door om verwoording te elimineren. Bloemige zinnen en uitgekiende eruditie verzamelen mist om je stelling. Vooral als je schrijft voor een universiteitsklas, wiens professor het waarschijnlijk al allemaal heeft gelezen, wees zo beknopt mogelijk. Maak je zorgen om het schrijven "strakker" te maken zodat dezelfde informatie met minder woorden vermitteld wordt.
Verwijder alle overmatige gebruik van technische terminologie en alle clichés. Elke academische discipline heeft zijn buzzwords, aannames en gegeven concepten, maar erop vertrouwen voor een publiek die ze al te goed kent is alleen saai. Labelen is niet hetzelfde als begrijpen. Bijvoorbeeld, als je over Gogol schrijft, vermijd standaardkarakterisaties als "realisme," "romantisch," of "grotesk." Deze woorden maken deel uit van de literatuur over Gogol en vele andere schrijvers en duiken constant op.
Controleer het papier ten slotte op kleine fouten. Ga meer dan een keer door het papier. Als je een tweede of derde keer controleert, begin te kijken naar kleinere fouten zoals onjuist gebruik van puntkomma's, misbruik van de woorden "daarom" en "echter," dubbele ontkenningen, inconsistente citatiemethoden en andere kleinere variabelen. Controleer altijd je bibliografie of voetnoten op consistentie, en check de spelling van elke eigennaam, zelfs je eigen. Vertrouw niet op spellcheck-programma's, die alleen kunnen vertellen dat een verzameling letters een woord maakt, niet dat het het woord maakt dat je bedoelde te gebruiken.