Dichters uit alle tijden schreven gedichten die een van de verschillende regelmatige metriken volgen, of consistente patronen van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen. Een van die typen is de jambische metriek.
Elke metrische eenheid, of voet, in de jambische metriek heet de jambus. Een jambische voet bestaat uit een onbeklemtoonde lettergreep gevolgd door een beklemtoonde lettergreep.
Jambische voeten kunnen aan elkaar worden geknoopt. Vier voeten samen heten jambische tetrameter, zoals in het voorbeeld "Hij werkt op schrijven maandagavonden", wat vier beklemtoonde lettergrepen bevat: "werkt", "schrijf-", "maan-" en "avonden". De andere vier lettergrepen zijn onbeklemtoond.
Jambische pentameter (vijf jambische voeten per regel) die niet rijmt, heet ook vrije verzen. Shakespeare schreef een groot deel van zijn werk in jambische pentameter.
Trocheeën zijn de omgekeerde jambussen: een beklemtoonde lettergreep, dan een onbeklemtoonde. Anapesten hebben groepen van drie lettergrepen in het patroon: onbeklemtoond, onbeklemtoond, beklemtoond. Dactylen hebben ook drie lettergrepen: beklemtoond, onbeklemtoond, onbeklemtoond.
Het bepalen van het metrische patroon van een poëzievers door het identificeren van het patroon van beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen en het tellen van het totale aantal voeten, heet scanderen.