Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Het Gebruik van Komedie om Spanning in een Tragedie te Verlichten

Het verschil tussen komedie en tragedie lijkt duidelijk, maar de nuances van de kloof zijn vaak weinig begrepen. Terwijl komedies sommige elementen van tragedie van nature omvatten - een goedgemoot personage confronteert elementen van vernietiging of slecht geluk, die overwonnen worden - kunnen tragedies ook komische touches gebruiken om hun kwaliteit te verbeteren en dramatische spanning te verlichten.

Kenmerken: Over Tragedie en Komedie

Tragedies zijn verhalen waarin een sympathiek personage de genegenheid van het publiek wekt, daarna bezeerd wordt door slecht geluk of een ondergang van een of andere soort. Terwijl tragedie neigt tot een "serieus" genre (sterk naar het dramatische), kan een te-serieuze benadering voorkomen als heavy-handed. Komedie, gebruikt in deze zin als een breed begrip voor vrolijkheid, vermaak en goed geluk, kan gebruikt worden om een stemming te verlichten, spanning in tragische verhalen te verlichten en zelfs de tragische verhaallijn te verlichten door een tegenpunt te bieden.

Functie

Tragedies verlichten fatale gebreken in een personage of in de wereld zelf, en conflicten worden meestal alleen opgelost bij de dood van de held of de uiteindelijke ondergang van het onderwerp van het werk. Komedies, waarin iedereen uiteindelijk vergeeft, vergeet of doorgaat in een omkering van geluk, zijn intrinsiek anders, maar komische elementen kunnen niettemin gebruikt worden om de elementen van het tragische verhaal te complementeren. Bijvoorbeeld, tragische helden verwachten veel te veel van het leven en falen altijd, meestal door krachten toegeschreven aan de wereld zelf. Om de saaie platitudes van een godachtig personage te vermijden, kunnen komische elementen (zoals kleine momenten van zelf-geïnduceerd slecht geluk) de last verlichten en het personage lief maken voor het publiek.

Geschiedenis

Aristoteles, volgens DePaul University's David Simpson, schrijft de oorsprong van komedie toe aan het oude Griekse concept van "komos", waarin een sympathiek personage op de ontvangende kant is van goed geluk. Aristotelische tragedie, het tegenovergestelde van komedie, had meestal te maken met dood, vernietiging of de val van een eens grote held, wekkende mededogen voor het personage en vrees van het publiek.

Misvattingen

In het collectieve bewustzijn worden tragedies vaak gedacht als "een droevig einde hebbend," terwijl komediës "gelukkige" eindes hebben. Hoewel dit in veel gevallen het geval kan zijn, illustreert een dergelijke definitie een oversimplificatie. De definerende kenmerken van klassieke komediës en tragedies omvatten de eigenschappen van hun helden - onfeilbare helden die verslagen worden, of ongelukkige kobollen die overwinnen - evenzeer als hun conclusies.

Voorbeelden

Shakespeare was een meester in het mengen van tragische verhalen met komische elementen om te resoneren met zijn publiek en dramatische spanning te verlichten. Bijvoorbeeld, "Romeo en Julia," een van de grote tragedies van de literatuur, is rijk aan komedie, van Julia's nonnenverpleegster tot Romeos bont gezelschap van vrienden. Shakespeare gebruikt ze om "Romeo en Julia" veel meer te maken dan een routinematige tragedie.

Literatuur

Related Categories