De Engelse literatuur staat als een piekpunt van wereldkunst, producerend sommige van de grootste romans, toneelstukken en gedichten in de geschiedenis. De traditie begon vroeg en heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld door talloze stromingen en auteurs. De Engelse taal zelf ging door een grote evolutie tijdens die tijd, zichtbaar in de literaire werken die zijn geschiedenis stippen.
De Engelse literatuur kwam eerst tot zichzelf tijdens de Middeleeuwen, met werken zoals Geoffrey Chaucer's "Canterbury Tales" (geschreven in Middelengels) en William Langland's "Piers Plowman".
De Renaissance zag de opkomst van het Engelse toneeldrama, het meest bekend William Shakespeare maar ook van auteurs zoals Christopher Marlowe.
Engelse romantische dichters als Percy Shelley en William Blake ontstonden aan het begin van de 19e eeuw. Hun werk benadrukte de epische aard van de mens en de wonderen van de natuurlijke wereld.
Romans bestonden al sinds de 18e eeuw, maar kregen nieuwe prominentie tijdens de Victoriaanse era met auteurs zoals Charles Dickens en de Brontë-zusters.
De Engelse literaire traditie voortgezet in de 20e eeuw en daarbuiten, met auteurs zoals George Orwell en Graham Greene die commentaar leverden op socio-politieke kwesties van de tijd.