Deconstructie, met wortels in de geschriften van Jacques Derrida, is gericht op het opsporen van contradicties en aannames in voornamelijk Westerse teksten – of ze nu letterlijke teksten zijn of de meer subtiele tekst van cultuur en samenleving. Naarmate deze elementen aan het licht komen, kan een tekst die duidelijk en onduidelijk leek, gevuld raken met nieuwe – en onbedoelde – betekenis voor de lezer. Lees verder om te leren hoe je zelf iets kunt deconstrueren.
Kies een tekst om te deconstrueren. Focus op een tekst die je goed kent terwijl je oefent met tekstuele deconstructie. Om vooroordelen te vermijden, is het best om je te richten op een tekst die niet persoonlijk belangrijk voor je is.
Begrijp de beoogde betekenis van de tekst, of de geaccepteerde betekenis. Als je toegang hebt tot de mening van de auteur over de betekenis van de tekst, focus op dit tijdens het lezen; als een klassieke tekst doorgaans op een bepaalde manier geïnterpreteerd of geleerd wordt, gebruik deze informatie tijdens het lezen.
Lokaliseer manieren waarop de tekst niet voldoet aan de beoogde of geaccepteerde betekenis. Een klassiek voorbeeld is Twain's The Adventures of Huckleberry Finn, dat algemeen geaccepteerd is als een anti-slavernijboek. Echter, Huck en Tom doen alsof Jim nog een slaaf is na zijn vrijheid. Ze behandelen hem wreed, alsof hij hun slaaf is. Dit deel van het boek voldoet niet aan de geaccepteerde betekenis.
Zoek spanningen en contradicties binnen de tekst, op zoek naar ideeën die niet gemakkelijk overeenkomen met andere ideeën in de tekst. Degene die teksten deconstrueren, zeggen dat ze de teksten niet daadwerkelijk deconstrueren; in plaats daarvan deconstrueren de tekens zichzelf door hun eigen onstabielheid.
Zoek de aannames van de tekst. Kijk naar wat het als normaal, natuurlijk, duidelijk of primair presenteert. Zoek ook waar de tekst een duidelijke binaire oppositie opzet tussen twee categorieën. Bijvoorbeeld, het kan insisteren op een stevige scheiding tussen homo- en heteroseksualiteit, of aangeven dat heteroseksualiteit natuurlijk is, terwijl homoseksualiteit een afwijking is.
Toon aan hoe binaire opposities en hiërarchies onder de loep uiteenvallen door te laten zien hoe het idee van de tekst van "normaal, natuurlijk, duidelijk of primair" eigenlijk geen van die dingen is, of door te laten zien hoe één ding (zoals heteroseksualiteit) een ander (homoseksualiteit) nodig heeft om zichzelf te definiëren. Zonder beide categorieën maakt geen van de twee veel zin.