De conflict in Sophocles' Antigone is een botsing van twee gerechtvaardigde maar onverenigbare principes – elk belichaamd in een protagonist die niet kan buigen.
Geen van beide is volledig fout. Antigone verdedigt het heilige; Creon verdedigt de polis. Maar beide absolutiseren hun houding – geen compromis, geen luisteren. Het resultaat: drie dode kinderen (Antigone, Haemon, Eurydice) en een koning overgebleven met macht maar geen familie.
Het stuk vraagt: Wat gebeurt er als wet haar morele kompas verliest? Wanneer geweten verraad wordt? Het antwoord is geschreven in bloed.