Acte 1, Scène 5 opent met een brief—een bedrieglijk simpel apparaat dat de tragedie in gang zet. Macbeth schrijft aan zijn “liefste partner in grootsheid,” de heksenontmoeting op de heide herhalend met ademloze opwinding.
Hij herhaalt hun drievoudige voorspelling: heil als Thane van Glamis (zijn huidige titel), Thane van Cawdor (spoedig bevestigd door koninklijke boden), en “Koning hierna.” De brief onthult twee cruciale dingen: Macbeth’s onmiddellijke geloof in het bovennatuurlijke belofte, en zijn absolute vertrouwen in Lady Macbeth als medesamenwerker in ambitie. Hij informeert haar niet louter; hij nodigt haar uit in de fantasie.
Dit epistolair moment vestigt hun dynamiek: hij biedt de kans, zij levert de wil. De brief is de vonk; haar reactie is de vlam.