William Shakespeare schreef niet alleen toneelstukken — hij bouwde een portefeuille. Op het moment van zijn overlijden in 1616 had hij comfortabele gentry-rijkdom opgebouwd (een boedel gewaardeerd op £300–£500) door drie verschillende inkomstenstromen.
Als toneelschrijver verdiende hij ~£10–20 per stuk. Maar het echte geld kwam van het zijn van een deelgenoot in de Lord Chamberlain's Men (later de King's Men) — wat hem recht gaf op dividenden van het Globe en Blackfriars theaters. Opbrengsten van voorstellingen en aandeelhouderrendementen overtroffen verre de fees van de toneelschrijver.
1603 bracht de patronage van Jakobus I. De compagnie werd de King's Men; Shakespeare kreeg de titel "Groom of the Chamber," met £10/jaar, liverij, prestigie en lucratieve hofvoorstellingsfees.
Shakespeare dacht als een zakenman:
Shakespeare's rijkdom was niet toevallig. Het was het product van artistieke excellentie en commercieel inzicht — een toneelschrijver die het bedrijf van het toneel begreep.