Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Voorbeelden van dramatische ironie in literatuur

Inleiding

Wanneer een schrijver dramatische ironie gebruikt, geeft hij zijn publiek voorekennis van het lot dat zijn personages wacht. De personages verwachten dat hun acties hen tot overwinning leiden, maar omdat lezers weten wat er komt, is het vertrouwen van de personages ironisch in zijn volledig misplaatste vorm. Dramatische ironie zettelt personages met een onontkoombaar lot, vervangend spanning door constante spanning aangezien lezers elke actie van de personages zien als leidend tot onvermijdelijke ramp.

"De vat van Amontillado" (The Cask of Amontillado)

Edgar Allan Poe's verhaal is een eerste-persoon narratief afgeleverd door Montresor, een moordenaar die de details van zijn misdaad 50 jaar later vertelt. Hij haat een rivaal genaamd Fortunato, wijzend op een zware belediging, maar onthult nooit wat die belediging was. Vanaf het begin weet de lezer wat er in petto is voor de ironisch genaamde Fortunato, wiens lot allesbehalve gelukkig is. Montresor lokt Fortunato van een vrolijke kermissetting in een drukkende kelder, claimende dat hij Fortunato's expert advies nodig heeft over een zeldzame Amontillado-jaren. Fortunato verwacht het verfijnde sherry te genieten tijdens het verhaal, mist elke aanwijzing die Montresor geeft over zijn voornemens, totdat hij diep in de kelder geketend en levend begraven wordt.

"Oedipus Rex"

"Oedipus Rex" werd geschreven door Sophocles en voor het eerst opgevoerd in Griekenland rond 428 v.Chr. Sophocles gebruikt dramatische ironie door zijn personages de speelpoppen van profetie te maken. Het publiek weet dat Oedipus en zijn ouders gedoemd zijn aan hun gruwelijke, vooraf bepaalde lotsbestemming, ondanks frantse pogingen om ze te dwarsbomen. Toen Jocasta Oedipus baart, leert haar man Laius dat zijn zoon bestemd is hem te doden, en probeert Oedipus te laten doden. Oedipus overleeft en wordt opgevoed door pleegouders, maar leert dat hij gedoemd is zijn vader te doden en zijn moeder te trouwen. Hij vlucht voor zijn pleegouders in een poging het onheil af te wenden, gelovend dat ze zijn biologische ouders zijn, maar had hij gebleven, dan had hij zijn tragische lot ontlopen. Oedipus doodt later onwetend Laius tijdens een toeval ontmoeting en trouwt met Jocasta zonder te weten dat zij Laius' weduwe is. Uiteindelijk leren Oedipus en Jocasta de gruwelijke waarheid, wat Jocata tot zelfmoord drijft en Oedipus tot waanzin.

"Romeo en Julia"

"Romeo en Julia" toont Shakespeare's liefde voor dramatische ironie. Zijn sterengekruiste liefhebbers komen uit de vijandige families Montague en Capulet. Het paar wordt heimelijk getrouwd door Pater Laurentius, die van plan is het huwelijk te gebruiken om de families te verenigen. Naarmate Julia's neef Tybalt Romeo uitdaagt tot een duel, weigert Romeo omdat hij zich niet kan brengen zijn nieuwe familielid te kweten. Romeo's neef Mercutio sterft wanneer hij in Romeo's plaats vecht en Romeo doodt Tybalt in wraak, wat ironisch Laurentius' hopen verpletert. Shakespeare bouwt de climax van het spel op dramatische ironie, door Julia een drankje te laten drinken die haar in een coma brengt om een gerangschikt huwelijk te ontlopen. Romeo weet niet van het plan en glaubt dat Julia dood is als hij haar vindt. Hij doodt zichzelf in verdriet en Julia neemt haar eigen leven als ze wakker wordt en Romeos lijk ontdekt.

Literatuur

Related Categories