Shakespeare verkent romantiek door zeven verweven lenzen:
Overstijgt barrières, uiterlijk, dood (Romeo and Juliet kiezen voor dood boven scheiding).
Metaforen, vergelijkingen, levendige beelden creëren emotionele intensiteit (Sonnet 18: geliefde > zomerse dag).
Scherpe repliek, vermomming, uitgebreide strategieën (Taming of the Shrew, Twelfth Night).
Proeven testen en verdiepen liefde, leidend tot verzoening (The Tempest, The Winter's Tale).
Vreugde naast conflict en tragedie (Antony and Cleopatra, Othello).
Toewijding getoetst, blijvende liefde benadrukt (Merchant of Venice, Much Ado About Nothing).
Overwinnt obstakels, conventies, zelfs de dood (A Midsummer Night's Dream, Cymbeline).
Shakespeare's liefde is nooit simpel – het is transformatief, gevaarlijk, verlossend, en eeuwig resonant.