In Mary Shelley's Frankenstein wil Victor wetenschap vooruitgang laten boeken en de mensheid verheerlijken door leven te scheppen – het onbegrensde potentieel van de rede te bewijzen. Obsessie overstijgt ethiek; het resultaat is een gruwelijke manifestatie van wetenschappelijke arroganz en de catastrofale gevolgen ervan.
Zijn plan was het geheim van het leven zelf te ontgrendelen, maar hij verwaarloosde de morele verantwoordelijkheid voor zijn schepping.