William Shakespeare's professionele output bestaat bijna volledig uit dramatisch vers (blanco vers, gerijmde couplets, sonnetten) en narratieve gedichten (Venus and Adonis, The Rape of Lucrece). Hij schreef geen prozafictie, essay's, tractaten, literaire brieven, muzieknotatie, of visuele kunst.
Zijn "andere medium" was het theater zelf — een collaboratieve, totale kunstvorm die acteren, opvoering, muziek, dans, en spectakel integreerde. Hij was een toneelschrijver-acteur-aandeelhouder, vormgevend aan het hele theatergebeuren, niet alleen de tekst. Het schouwburg was zijn laboratorium, het ensemble zijn instrument, het publiek zijn finale collaborateur.
Alleen Shakespeare op de pagina lezen is een symphonie horen door een partituur die nooit gespeeld is.