Nee. Sonnet 116 is een Shakespeareans (Engels) sonnet:
Petrarchisch (Italiaans) sonnetten hebben een andere structuur: een octaaf (ABBAABBA) en een sestet (CDECDE of varianten). Shakespeare paste de vorm aan aan het Engelse, rijm-armere taal, creërend een structuur die argumentatie opbouwt door drie variaties voordat het resolveert in het couplet.
Sonnet 116 ("Let me not to the marriage of true minds") gebruikt deze structuur perfect: drie kwartijnen die liefde definiëren door wat het niet is, wat het is, en wat het uithoudt – dan zet het couplet de reputatie van de dichter op de definitie.