Shakespeareaanse woordbetekenissen: archaïsch en veelzijdig gebruik
Shakespeare gebruikt vaak woorden met betekenissen die nu verouderd of aanzienlijk verschoven zijn. Context is alles; woordenboeken en geannoteerde uitgaven zijn essentieel. Belangrijke voorbeelden:
- Art – vaardigheid, vak, listen (niet alleen beeldende kunst). „An art / That makes thee cruel” (Taming of the Shrew).
- Conceit – idee, fantasie, uitgewerkte metafoor. „A conceit of his imagination” (Romeo and Juliet).
- Fortune – toeval, lot, geluk (verpersoonlijkt als godin). „The fickle goddess, Fortune” (Julius Caesar).
- Gentleman – wel geboren, wel aangezien, of eerlijk man. „Be a gentleman” (Hamlet).
- Humor – lichaamsvocht dat temperament regeert (bloed, flegma, gal, zwarte gal). „A man of many humors” (Merry Wives).
- Love – romantisch, platonisch, loyale of seksuele liefde. Helena „lieft” Demetrius en Hermia op verschillende manieren (Midsummer).
- Nature – wezen, fysieke wereld, of aangeboren karakter. „The nature of our guilt” (Tempest).
- Passion – lijding, intense emotie, begeerte. Othello's „passion” voor Desdemona.
- Reason – redeneringsvermogen, of een logisch argument. Hamlet's „reason” vs. emotie.
- Virtue – morele excellentie, specifieke kwaliteit, of werking. „The quality of mercy is a virtue” (Merchant of Venice).