Een geisha (芸者, "kunstpersoon") is een hoogopgeleide Japanse vrouwelijke entertainer die meester is in zang, dans, traditionele instrumenten (shamisen, koto), theeceremonie, en de kunst van conversatie.
Ontstaan in 18e-eeuwse Kyoto en Tokio vermaakdistricten, waren vroege geisha's vaak contractmeisjes die familiaire schulden afbetaalden door jarenlange rigorze kunstopleiding. Het beroep was een gestructureerd leerlingstelsel (shikomi → minarai → maiko → geisha).
Vandaag de dag kiezen vrouwen vrijwillig voor het beroep. Opleiding blijft veeleisend – jaren studie in traditionele kunsten, vloeiend Japans, en etiquette. Geisha's optreden op high-end ozashiki (banketten) en fungeren als culturele ambassadeurs, behoudend immaterieel erfgoed.
Verre van stereotyperingen, verlichamen geisha's discipline, kunstzinnigheid, en levende traditie – een unieke, vitale draad in Japans culturele weefsel.