William Shakespeare is de enkel meest invloedrijke woordenaar in de Engelse geschiedenis. Hij gebruikte de taal niet alleen — hij breidde hem uit.
Eyeball, bedroom, lackluster, swagger, lonely, obscene, assassination, bedazzled, cold-blooded, fashionable, laughable, majestic, radiance, submerge, unreal — en uitdrukkingen die nu clichés zijn: heart of gold, wild-goose chase, green-eyed monster, foregone conclusion, in a pickle, the game is up, love is blind.
Hij verwerkwoorde zelfstandige naamwoorden (dog them
), bijvoegde werkwoorden (uncomfortable
), componeerde vrij (blood-stained
), en rek syntax tot psychologische breukpunten.
Dagelijkse spraak druipt met Shakespeare: To be or not to be,
All the world's a stage,
Something wicked this way comes.
Zijn werken zijn de meest vertaalde sekuliere teksten na de Bijbel. Engelstalige literatuurcurricula wereldwijd centreren op hem. Hij erfde de taal niet — hij bouwde een vleugel eraan.