“Mijn kind is nog een vreemdeling in de wereld.
Zij heeft de verandering van veertien jaar nog niet gezien.
Laat twee zomers nog vergaan in hun trots,
Ere wij mogen denken dat ze rijp is om bruid te zijn.”
Heer Capulet zegt tegen Paris dat Julia – nog niet veertien – nog twee jaar moet wachten voordat ze trouwt. De regels onthullen een ogenblikkelijke bescherminstinct die later verdampt onder sociale druk.