Shakespeare bezocht geen universiteit. De 'opkomende kraai' (Greene's belediging) had een latijnse-schoolopleiding – en een levenlang autodidacte lezen dat de meeste graduaten in de schaduw stelde.
Waarschijnlijk bezocht van 7e tot ~14e jaar (toen vader zijn financiële verval hem eruit dwong). Curriculum:
Geen diploma. Geen alumni-netwerk. Maar een strenge fundering in de bronnen die hij zou transformeren: Ovidius' metamorfosen, Plutarchus' levensbeschrijvingen, Plautus' komediën, de Bijbelse ritmes. De rest – juridische terminologie, hofmanieren, militaire termen, nautische vocabulaire, botanische kennis – kwam van onvermoeibaar lezen en observeren.
Ben Jonson (universiteitsgeleerd) sneerde 'weinig Latijn en nog minder Grieks'. Hij schreef ook: 'Hij was niet van een eeuw, maar voor alle tijden.' De latijnse school gaf Shakespeare de gereedschappen; zijn genialiteit bouwde de kathedraal.