Metafoor: "Mijn vak is een mes dat ik moet wetten / Om de bast te schillen want bast zoek ik" — de timmermansvakmanschap gefigureerd als een mes, zichzelf scherpend tegen zijn eigen materiaal. Het gereedschap en het werk smelten samen.
Alliteratie: "Een houten wig om het wijd te scheuren" (w-klanken namaken het scheurende actie); "Ik voel het zaagsel in mijn keel" (w/d clusters roepen grint en inhalatie op). Klinker daad sense.
Verkpersoonlijking: "Ik houd zijn aanwas in het licht" — hout gegeven een mes' "aanwas" (metallurgische eigenschap), wat agentie, weerstand, karakter impliceert. Het materiaal duwt terug.
Deze middelen brengen de timmermans fysieke intimiteit met materiaal en de hardheid van zijn arbeid over—waar elke snede onderhandeling is, elk verbind een verbond. Het gedicht eert werk dat weerstand transformeert in nut.