Waarom Jean Anouilh Schreef: Theater als Existentiële Onderzoek
Anouilh (1910–1987) schreef om:
- De menselijke conditie te verkennen: Vrijheid vs. lot, integriteit vs. compromis, jeugd vs. ouderdom (Antigone, The Lark, Becket)
- Samenleving te bekritiseren: Burgerlijke hypocrisie, politieke collaboratie, kunstenaarsuitverkoop (The Waltz of the Toreadors, Poor Bitos)
- Intelligent te vermaaken: Wijsheid, ironie, metatheatraliteit – "theater van het absurde" voorganger
- Mythos/geschiedenis te herverbeelden: Klassieke verhalen als moderne morele laboratoria
Zijn "pièces noires" (donkere stukken) en "pièces roses" (lichtere) beide ondervragen authenticiteit in slechte trouw. Blijvende relevantie: Antigone (1944) opgevoerd onder nazibezetting als verzetallegorie.