De Grote Depressie (1929–1939) was de meest zware economische crisis in moderne geschiedenis. Haar diepe impact op miljoenen Amerikanen blijft reverteren door de jaren 1940 heen toen Death of a Salesman geschreven werd.
De groeiende macht van vakbonden en toenemend bewustzijn van arbeidersrechten waren ook cruciale kwesties. De National Labor Relations Act van 1935 garandeerde het recht om te organiseren en collectief te onderhandelen, wat een golf van lidmaatschapsgroei en high-profile stakings ontketende.
Stark rijkdom en status ongelijkheden waren grote politieke kwesties. De Depressie verwuste de arbeidersklasse en armen disproportioneel, terwijl de rijkten de crisis gemakkelijker doorstonden, wat klasse spanningen verergerde en eisen voor sociale hervorming aanwakkerde.