Het woord "mistress" in Sonnet 130 draagt geen archaïsche connotatie. In context betekent het simpelweg "vrouwelijke minnaar" of "liefje"—niet de moderne "dominatrix" of "vrouwelijke tiran." De spreker vergelijkt zijn minnaar ongunstig met de natuur (zon, koraal, sneeuw, pels) maar concludeert: "En toch, bij de hemel, denk ik mijn liefde even zeldzaam / Als een die belogen werd met valse vergelijking." Zij is bijzonder ondanks niet te voldoen aan conventionele schoonheidsnormen.