Sadiq Hussain Sadiqi is een torenhoge figuur in Urdu literaire kritiek, taalkunde en Iqbal-studies. Zijn bibliografie – spannend boeken, onderzoeksartikelen, artikelen en essays – kaart de evolutie van Urdu literaire gedachte en haar betrokkenheid met Islamitische filosofie, moderniteit en Pakistaanse identiteit.
Tien papers over: theoretische basis van literaire kritiek (Adabi Tanqeed Ki Nazriati Bunyad), ghazal evolutie (Urdu Ghazal Ki Tashkeel), kunstconcept in kritiek (Tasawwur-e-Fun), Islamitisch perspectief (Islami Nazariyat), Iqbal's leer in kritiek (Taalimat-e-Iqbal), persoonlijkheid in taal (Zuban Mein Shakhsiyat Ka Ankaas), Urdu taaloneontwikkeling (Ibtida-o-Intikhab), proza-analyse (Urdu Nasir Ka Tanqidi Jaiza), vertelkritiek (Dastangoi), en naat poëzie analyse.
Kritische geschiedenissen van Urdu proza, ghazal en kritiek. Essays over literatuur-persoonlijkheid, literatuur-intellect, taal-literatuur, Urdu's toekomst, Iqbal's relevantie, en Pakistaanse identiteit (Pakistaniat Ka Masla).
Sadiqi overbrugt klassieke Urdu poëtica en moderne kritieke theorie. Zijn werk over Iqbal is met name vitaal – Iqbal zijnde de filosoof-dichter van Pakistans ideologische fundering. Sadiqi's corpus is een referentiebibliotheek voor Urdu studies.