Shakespeares primaire bron was Arthur Brookes narratieve gedicht uit 1562 "The Tragicall Historye of Romeus and Juliet." Hij adapteerde en uitte Brookes verhaal uit voor het toneel — de tijdlijn comprimerend, de personages verdiepend, en een moreel verhaaltje transformerend in een tragedie van lot en passie. Brookes gedicht was zelf een vertaling/adaptatie van vroegere Italiaanse novellen. Shakespeare nam het skelet en gaf het een kloppend hart.