Eén van de meest geliefde winterliedjes werd geboren in een Hollywoodse hittegolf. In juli 1945, met temperaturen die opliepen, verhielden tekstdichter Sammy Cahn en componist Jule Styne zich in een stikend kantoor en schreven ze een lied over het wensen naar koud weer.
Cahn's tekst slaat Kerstmis volledig over – geen rendieren, geen stal, geen Sinterklaas. Alleen weer en romantiek: "The fire is slowly dying / And, my dear, we're still goodbyeing / But as long as you love me so / Let it snow, let it snow, let it snow." Die seculiere gezelligheid maakte het een vast onderdeel voor elk wintermoment, niet alleen 25 december.
ASCAP rangschikt het onder de top 10 meest uitgevoerde feestliedjes aller tijden. Niet slecht voor een nummer geschreven tijdens het zweten door een Californië zomer.