De titel "Footnote to Youth" (waarschijnlijk verwijzend naar José García Villa's korte verhaal uit 1933) werkt op meerdere niveaus:
Een marginale noot toegevoegd aan een hooftekst — suggererend dat het verhaal een commentaar op jeugd is, niet de jeugd zelf. Een glossa, een nuance, een "zie ook."
De samenleving behandelt jeugd vaak als een voorlopig, klein gedeelte — het "echte verhaal" begint bij volwassenheid. De titel keert dit om: jeugd is de tekst; volwassenheid de voetnoot.
De verteller (Dodong) kijkt terug op zijn jeudige huwelijk — zijn verhaal annoteert het grotere narratief van generatiecycli. Zijn ervaring voetnoot die van zijn vader, zijn zoon.
Voetnoten zijn klein, gemakkelijk over het hoofd gezien. Jeugd's intensiteit voelt enorm op het moment — maar in retrospect is het een korte noot in een lang leven.
Voetnoten interpreteren, corrigeren, contextualiseren. Het verhaal interpreteert jeugdige passie door oudere ogen — toevoegend de wijsheid die de jonge Dodong miste.
Dodong huwt op 17-jarige leeftijd; vader is tegen; zoon Blas herhaalt de cyclus op 18. De titel vangt: elke generatie's jeugd is een voetnoot aan de vorige — dezelfde fouten, dezelfde vurigheid, dezelfde blindheid. De "voetnoot" is zowel onbetekenisvol in schaal als essentieel voor begrip.
Eindlezing: Jeugd is geen hoofdstuk. Het is een voetnoot — kort, urgent, uitleggend, en voor altijd verwijzend naar de hoofdtekst van een leven.