Ponyboy Curtis is de enkele lezer van Johnny's brief – eerst. De brief, toevertrouwd aan de verpleegkundige in het ziekenhuis, bereikt Ponyboy na de rumble en Dallys dood. Hij leest het alleen in zijn slaapkamer, de woorden herschrijven zijn rouw tot doel.
“Blijf goud, Ponyboy. Blijf goud…”
De verwijzing is naar Robert Frosts Nothing Gold Can Stay. Johnny spant Ponyboy aan zijn gevoeligheid, zijn capaciteit voor verbazing te behouden – het “goud” wat de constant probeert te verduisteren.
Ponyboy deelt kernregels met de bende (Two-Bit, Steve, Sodapop, Darry), maar de daad van lezen is privé. Het katalyseert zijn beslissing om zijn Engels thema te schrijven – de roman zelf. De brief is de scharnier: zonder het had Ponyboy kunnen verharden als Dally. Met het wordt hij de getuige.