Veel mensen citeren de beroemde zegswijze: "Liefde is slechts een woord totdat iemand er komt en het betekenis geeft." In werkelijkheid is dit waar voor alle woorden. Woorden zijn slechts symbolen die ideeën communiceren, en de dingen die woorden symboliseren veranderen over tijd. Dus zijn alle woorden slechts woorden totdat iemand ze betekenis geeft.
De denotatie van een woord verwijst naar de letterlijke of primaire betekenis. Connotatie, daarentegen, verwijst naar de geïmpliceerde of eufemistische gebruik van een woord. Bijvoorbeeld, neem het woord "hip". Hip kan gebruikt worden om naar iets te verwijzen dat trendy of mode is, zoals een nieuw muziekgenre "hip" noemen. Dit is een connotatieve betekenis van het woord. Als een persoon zou zeggen dat hij zijn heup pijn doet, dan gebruikt hij de denotatieve betekenis van het woord.
Woorden verkrijgen ook betekenis door hun aanwezigheid binnen een bepaald lexicon. Een lexicon is de groep woorden die geassocieerd zijn met een bepaalde dialect, kennisgebied of technisch begrip. Bijvoorbeeld, een computertechnicus kan woorden uit haar lexicon gebruiken, zoals muis, java, virus, harde schijf, RAM, algoritme of broncode. Deze woorden betekenen een bepaald ding binnen dit lexicon, maar ze kunnen drastisch verschillende dingen betekenen erbuiten, zoals het geval zou zijn met "muis".
Semantiek verwijst naar een tak van de filosofie die woorden, hun betekenissen en hun relaties tot andere woorden bestudeert. Filosofer die bezig zijn met semantiek, kunnen bestuderen hoe woordbetekenissen veranderen over tijd of waarom bepaalde woorden verouderen en anderen blijven als elementen van populaire taal. Ze kijken ook naar woordbetekenissen in termen van synoniemen, homoniemen, antoniemen, spellings, paren, tegenovergestelden, synecdoche, metafoor, vergelijking en metonymie.
Woorden verkrijgen ook betekenissen door het gebruik van idiomen en spreekwijzen. Bijvoorbeeld, een persoon kan over een ander persoon zeggen: "Hij heeft de emmer gekikt." Deze zin is een idioom dat een persoons dood beschrijft, maar het gebruikt woorden die niet typisch geassocieerd zouden worden met de dood, omdat "kicken" en "emmer" andere denotatieve betekenissen hebben. Woorden verkrijgen betekenissen door dit soort idiomen en spreekwijzen, die oude praktijken, folklore of sprookjes kunnen gebruiken om een nieuwe betekenis te creëren.