* De Congo-Vrijstaat: De persoonlijke kolonie van Leopold II, de Kongo-Vrijstaat, was een meedogenloos regime dat toezicht hield op de systematische uitbuiting van het Congolese volk en zijn hulpbronnen.
* Schendingen van de mensenrechten: Het regime was berucht om zijn gruwelijke schendingen van de mensenrechten, waaronder massamoorden, martelingen, verminkingen, dwangarbeid en het gebruik van hongersnood als controlemiddel.
* Rubberextractie: Het hoofddoel van de kolonie was de rubberwinning, die werd bereikt door dwangarbeid en geweld. Schattingen van het dodental tijdens het bewind van Leopold II variëren van 2 tot 10 miljoen.
* Brutale handhaving: Het handhavingssysteem was wreed, met het gebruik van zwepen, geweren en amputatie van handen als straf voor het niet halen van de quota.
* Wreedheden verdoezelen: Leopold II deed zijn uiterste best om de wreedheden begaan in de Kongo-Vrijstaat te verdoezelen, door gebruik te maken van propaganda en informatie over de werkelijke omstandigheden te onderdrukken.
Hoewel sommige historici beweren dat Leopold II niet als enige verantwoordelijk was voor de wreedheden die in Congo zijn gepleegd, vallen zijn rol als soeverein van de Vrijstaat en zijn persoonlijke verrijking door de uitbuiting van het Congolese volk niet te ontkennen.
De erfenis van Leopold II is er één van immens lijden en uitbuiting. Hij wordt algemeen veroordeeld voor zijn daden en wordt beschouwd als een symbool van de donkere kant van het kolonialisme.
Het is belangrijk op te merken dat dit een complexe historische kwestie is met verschillende perspectieven en interpretaties. De overgrote meerderheid van historici en wetenschappers is het er echter over eens dat de regering van Leopold II in de Congo-Vrijstaat werd gekenmerkt door extreme wreedheid en uitbuiting.