Waarom Is Charlotte Smith Belangrijk Voor De Literatuurgeschiedenis? Sonnetten, Gothisch, Feminisme, Natuur, Romantische Mentor
Charlotte Turner Smith (1749–1806) is een cruciale figuur die 18e-eeuwse Gevoeligheid, vroege Romantiek, en de Gothische roman overbrugt. Haar belang berust op vijf pijlers:
- Vernieuwing Van Het Sonnet: Elegiac Sonnets (1784, uitgebreid tot 92) herleefde de Petrarca-vorm in het Engels, met persoonlijke melancholie en natuurbeelden. Direct beïnvloedde Wordsworth, Coleridge, en Keats – Wordsworth noemde haar "een dame aan wie Engelse poëzie meer verplicht is dan wel ooit erkend of herinnerd zal worden."
- Pionier Van De Gothische Roman: The Old Manor House (1794) – een fundamentele Gothische tekst met een verwoest kasteel, verborgen afstamming, vervolgde heldin, en maatschappijkritiek. Voorafgaat aan Radcliffe's Udolpho (1794) en Lewis's The Monk (1796).
- Politieke & Feministische Stem: Romans als Desmond (1792) en The Young Philosopher (1798) betogen Franse Revolutie-debatten, vrouwenrechtelijke onmacht (coverture), en aristocratische corruptie. Ze schreef om haar 12 kinderen te voeden nadat haar man vluchtte voor schuldeisers – haar een zeldzame professionele vrouwenschrijver makend.
- Naturschrijven & Milieugevoeligheid: A Natural History of Birds (1807, postuum) en landelijke gedichten voorgeden Romantische ecologie – nauwkeurige observatie + morele reflectie.
- Mentor Van De Romantikussen: Haar sonnettenreeks en vrije verzen (The Emigrants, 1793) waren verplichte lektuur voor de Lake Poets. Coleridge annoteerde haar boeken; Shelley bewonderde haar.
Nalatenschap: Lang verwaarloosd, wordt ze nu herkend (via Oxford, Cambridge, Broadview edities) als de belangrijkste vrouwelijke dichter tussen Aphra Behn en Felicia Hemans, en een architect van de Romantisch-Gothische synthese.