* Informele toon: Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een tienermeisje, dus het taalgebruik is informeel en er wordt vaak gebruik gemaakt van jargon en spreektaal.
* Figuratief taalgebruik: Suzanne Collins gebruikt veel vergelijkingen, metaforen en personificaties om levendige beelden te creëren en de emotionele impact van het verhaal te vergroten.
* Beschrijvend taalgebruik: Collins gebruikt gedetailleerde beschrijvingen om de wereld van Panem tot leven te brengen, inclusief de personages, setting en gebeurtenissen.
* Dystopische woordenschat: Het boek introduceert een aantal nieuwe woorden en concepten die verband houden met de dystopische samenleving van Panem, zoals 'Reaping', 'Tributes' en 'Capitol'.
* Eenvoudig en direct: Hoewel het verhaal complex is, is de schrijfstijl over het algemeen eenvoudig en toegankelijk voor een breed publiek.
Over het geheel genomen is het taalgebruik in de Hongerspelen boeiend, suggestief en effectief in het overbrengen van de thema's en boodschappen van het verhaal.