Hoewel het boek niet overdreven poëtisch is, wordt er wel figuurlijk taalgebruik gebruikt om een gevoel van verwondering en mysterie te creëren. Hier zijn enkele voorbeelden, met de paginanummers (uit de Amerikaanse editie van 2007):
Similes:
* Pagina 41: "Ze was zo mooi als een zonsopgang." Dit vergelijkt de vrouw met een zonsopgang om haar schoonheid te benadrukken.
* Pagina 52: "De lucht voelde zo dik als siroop." Deze vergelijking creëert een gevoel van verstikkende hitte.
* Pagina 101: "...de zon zakte als een vurige bal onder de horizon." Deze vergelijking roept het levendige beeld op van de ondergaande zon.
Metaforen:
* Pagina 71: "Hij was een wandelende encyclopedie van informatie." Deze metafoor benadrukt de enorme kennis van het personage.
* Pagina 123: "De test was een labyrint van uitdagingen." Deze metafoor vergelijkt de test met een doolhof, waardoor een gevoel van verwarring en complexiteit ontstaat.
* Pagina 167: "Het gebouw was een fort van geheimhouding." Deze metafoor benadrukt het verborgen karakter van het gebouw en de geheimen die het bevat.
Personificatie:
* Pagina 14: "De wind fluisterde door de bomen." Dit personifieert de wind om hem een meer menselijke kwaliteit te geven.
* Pagina 87: "De klok tikte ongeduldig." Dit personifieert de klok om een gevoel van urgentie te creëren.
Ander beeldtaal:
* Pagina 92: "De woorden dansten in zijn gedachten." Hierbij worden beelden gebruikt om een gevoel van opwinding en nieuwsgierigheid te creëren.
* Pagina 155: "De stilte was oorverdovend." Dit is een oxymoron dat de diepe stilte benadrukt.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden. Door het taalgebruik zorgvuldig te onderzoeken, kun je in het hele boek veel meer voorbeelden van figuurlijk taalgebruik tegenkomen, wat bijdraagt aan de boeiende en boeiende sfeer.