In hoofdstuk 11 wordt beschreven dat het dagboek zich vreemd gedraagt wanneer Harry het opent en erin schrijft. Het lijkt te te reageren op zijn schrijven , hem aanmoedigend om erin te vertrouwen en hem een gevoel van begrip en kameraadschap te bieden. Later blijkt dat dit gedrag te wijten is aan het feit dat het dagboek een gruzielement is die een deel van Voldemorts ziel bevat, en het gebruikt Harry's gevoelens van eenzaamheid en isolatie om hem te manipuleren.
Dus hoewel het boek zich in de hoofdstukken 9 tot en met 12 niet op een opvallende manier 'gedraagt', begint het zich in hoofdstuk 11 wel vreemd te gedragen.