In het kwalitatieve onderzoekslandschap zijn er twee vergelijkbare maar verschillende benaderingen. Narratieve analyse: sequentiële analyse van data of literaire elementen. Interpretatieve fenomenologische analyse (IPA): redenering achter gebeurtenissen en processen in data of literaire onderwerpen. Beide worden in sociale wetenschappen en humaniora vooral gebruikt in psychologische analyse.
Narratieve analyse focust op hoe een levensloop leidt tot de huidige toestand. Data verwerken van geboorte tot heden helpt psycholoog huidige geestelijke gezondheid te beoordelen. IPA beoordeelt hoe de persoon zijn leven/ervaringen ziet/zie. Deze benadering kan inherente perspectieven naar voren brengen.
Beide kwalitatief, maar verschillen in aard van data die ze meten. Narratieve analyse: psycholoog zoekt objectief analyse-niveau voor levenservaringen. IPA: open over subjectieve metingen – ieder individu heeft uniek perspectief op eigen leven.
Narratieve analyse veronderstelt dat subjectiviteit kwalitatief meetbaar is. Maar grenst aan kwantitatief onderzoek als gebruikt voor maatschappelijke trends. IPA geworteld in phenomenologie (studie van perceptie) en hermeneutiek (studie van interpretatie). Subjectiviteit aangenomen, maar IPA-werker blijft binnen subjectiviteit van persoon om psychologisch profiel te interpreteren – nooit het onderzoeksarena verlaten van de persoonlijke perceptie.
Beide nuttig in psychologie, keuze aan onderzoeker. Narratieve analyse: patronen in leven meten en kwalificeren wat ervaringen in het aggregaat betekenen. IPA: nuttig voor onderzoekers die willen zien hoe mensen perceperen, organiseren, ervaren in dagelijks leven.