1. Oppervlakkigheid: Aronson stelt dat het ‘kleine wereldmulticulturalisme’ zich richt op oppervlakkige aspecten van verschillende culturen, vaak gepresenteerd op een opgeschoonde en gecommercialiseerde manier. Dit leidt tot een oppervlakkig begrip van andere culturen en houdt zich niet bezig met de complexiteit en nuances van verschillende culturele ervaringen.
2. Gebrek aan diepte: Aronson bekritiseert de neiging om culturen als statisch en onveranderlijk te behandelen, waarbij de diversiteit binnen en de evolutie van culturen in de loop van de tijd niet wordt erkend. Hij pleit voor een dieper begrip van culturen, waarbij hij hun complexiteit en vloeibaarheid erkent.
3. Tokenisme: Aronson gelooft dat het ‘multiculturalisme in de kleine wereld’ symbolisch kan zijn, waarbij de nadruk ligt op het vieren van diversiteit door middel van oppervlakkige gebaren in plaats van zich bezig te houden met de uitdagingen en realiteiten van verschillende culturen. Hij stelt dat deze oppervlakkige benadering kan bijdragen aan een gebrek aan echt begrip en empathie tussen verschillende groepen.
4. Culturele toe-eigening: Aronson is bezorgd dat het 'multiculturalisme in de kleine wereld' kan leiden tot culturele toe-eigening, waarbij elementen van één cultuur worden overgenomen en gebruikt voor commerciële of amusementsdoeleinden zonder respect voor hun culturele betekenis. Hij is van mening dat dit respectloos en uitbuitend kan zijn.
5. Afdeling bevorderen: Aronson stelt dat het ‘multiculturalisme in de kleine wereld’ onbedoeld verdeeldheid kan bevorderen door zich te concentreren op verschillen in plaats van op overeenkomsten. Hij vindt het belangrijk om de gedeelde menselijkheid en onderlinge verbondenheid van alle mensen te erkennen, ongeacht hun culturele achtergrond.
Alternatieve aanpak: Aronson pleit voor een diepere, meer genuanceerde benadering om verschillende culturen te begrijpen. Hij benadrukt het belang van kritische betrokkenheid bij verschillende culturele perspectieven, waarbij hij de complexiteit en vloeibaarheid ervan waardeert, en de onderlinge verbondenheid van verschillende culturen in een geglobaliseerde wereld erkent.
In wezen is Aronsons kritiek op het ‘multiculturalisme van de kleine wereld’ een oproep tot een dieper begrip en respect voor diverse culturen, voorbij oppervlakkige gebaren en gecommercialiseerde representaties.