Dit is waarom:
* Milton was een fervent pleitbezorger voor vrijheid en vrijheid van meningsuiting, maar hij geloofde in de rechtsstaat en een eerlijk proces. Hij pleitte voor het recht van het volk om zich te verzetten tegen tirannie, maar hij was geen voorstander van de buitengerechtelijke moord op vorsten.
* Miltons opvattingen over de monarchie waren complex en genuanceerd. Hij geloofde dat het volk het recht had een tirannieke koning omver te werpen, maar hij vond ook dat de koning onderworpen moest zijn aan de rechtsstaat.
* Miltons beroemdste werk, *Paradise Lost*, is een complexe verkenning van de aard van goed en kwaad, macht en autoriteit. Hij onderschrijft in dit werk niet expliciet de dood van koningen, hoewel zijn opvattingen over de aard van macht geïnterpreteerd kunnen worden als kritisch tegenover de monarchie.
Het is belangrijk op te merken dat hoewel Milton geen voorstander was van koningsmoord, hij wel een uitgesproken criticus was van de monarchie. Hij schreef talloze pamfletten en verhandelingen waarin hij zich verzette tegen het beleid van koning Charles I en de zaak van de parlementariërs steunde tijdens de Engelse Burgeroorlog. Zijn argumenten waren echter gericht op machtsmisbruik en de noodzaak van constitutionele hervormingen, en niet op de moord op de koning.
Het is ook belangrijk om onderscheid te maken tussen de opvattingen van Milton en de acties van andere revolutionairen. Terwijl sommige individuen tijdens de Engelse Burgeroorlog pleitten voor de dood van koning Charles I, deed Milton dat zelf niet.
Concluderend:hoewel John Milton een felle criticus van de monarchie en een groot voorstander van het republikeinisme was, steunde hij de dood van koningen niet. Zijn opvattingen over de monarchie waren complex en genuanceerd, en hij geloofde in de rechtsstaat en het recht van het volk om zich te verzetten tegen tirannie, maar zich niet in te laten met buitengerechtelijke executies.