Nathaniel Hawthornes Inspiratie voor The House of the Seven Gables: Familieschuld, een Echt Huis en Romantische Filosofie
Hawthorne haalde uit een convergentie van **persoonlijke geschiedenis, lokale overleveringen en literaire filosofie**:
1. Familie & Salem-geschiedenis (De Schuld)
- Zijn over-overgrootvader **John Hathorne** was een **rechter bij de Salem-heksenprocessen van 1692** — de enige die nooit spijt betuigde.
- Nathaniel voegde de **"w"** aan zijn naam toe deels om zich te distantiëren.
- De roman's **Pyncheon-vloek** (Kolonel Pyncheon die Matthew Maule's land confisqueert → Maule's vloek → generaties van verval) is een direct verfictionalisering van deze voorouderschuld.
2. Het Fysieke Huis
- De **Turner-Ingersoll Mansion** (gebouwd 1668) in Salem — nicht Susanna Ingersoll bezat het; Hawthorne bezocht het vaak.
- Zijn **zeven puntgevels**, geheime trap en cent-winkel inspireerden de setting. Hij schreef op de zolder.
- Nu het **House of the Seven Gables Settlement Association** museum.
3. Romantische & Gotische Literatuurtraditie
- Invloed van **Sir Walter Scott** (historische roman), **Duitse Gotiek** (E.T.A. Hoffmann), **Poe** (verval, erfelijkheid).
- Preoccupatie met **"het verleden dat op het heden weegt"** — een romantische obsessie.
4. Transcendentalistische Kringen
- Vriendschap met **Emerson, Thoreau, Margaret Fuller**.
- Debatten over **individu vs. samenleving, intuitie vs. traditie** — weerspiegeld in Holgrave (daguerreotypist/hervormer) vs. Hepzibah (vervallen edelheid).
5. Persoonlijke Financiële Druk
Hawthorne schreef het (1850–51) om **zijn groeiende gezin te onderhouden** na verlies van de Salem Custom House-baan (politieke ontslag). De roman's voorwoord stelt dat het een "Romance" is — geen roman — wat licentie geeft voor onwaarschijnlijke toeval en morele allegorie.
Resultaat: Een uniek Amerikaans Gotisch — waar de "spookverschijning" niet supernatuurlijk is, maar **historisch, erfelijk en moreel**.