Kinderen hebben korte aandachtsspannen en houden van actie. Wetenschap vereist lang en geconcentreerde inspanning, waarvan het meeste binnen de grenzen van wetenschappers' breinen plaatsvindt. Op het eerste gezicht lijken kinderen en wetenschap geen heel goede match. Maar wanneer auteurs onthouden dat het doel van een prentenboek over wetenschap niet is om instant experts te creëren, maar eerder om een gevoel te geven van de uitdagingen van wetenschap en de opwinding van ontdekking, lijkt een verhaalboek over wetenschap voor kinderen een natuurlijke pairing. Er zijn zoveel manieren om kinderwetenschapsboeken te schrijven als er mensen zijn om ze te schrijven, maar er zijn enkele richtlijnen om het makkelijker te maken.
Identificeer een onderwerp dat zich leent voor picturale voorstelling. Prentenboeken zijn licht op woorden en zwaar op afbeeldingen. Zelfs complexe onderwerpen kunnen gepresenteerd worden als ze adequaat geïllustreerd kunnen worden. Bijvoorbeeld, zelfs DNA-replicatie en transcriptie kunnen geïllustreerd worden op een manier die zin geeft aan het bijeenleggen van bouwstenen.
Dompel jezelf in het onderwerp om een competent begrip te bereiken. Alleen een klein percentage van je kennis zal het in het verhaal maken, maar het moet het juiste percentage zijn. De lezer reken erop dat je de belangrijkste feiten in zet en de minder centrale weglaten. Bijvoorbeeld, het feit dat zeldzame aardelementen gecreëerd worden als elektronen en aan binnenste schillen worden toegevoegd, is niet bijna zo belangrijk als het feit dat elektronen in een losgedefinieerde wolk om een kern van zwaardere deeltjes omringen.
Vind het doel en de barrières om het doel te bereiken. Er is geen verhaal tenzij een personage iets wil en er iets is dat het personage weerhoudt dat doel te bereiken. Gelukkig is het doel van het begrijpen van de manier waarop de wereld werkt een constant in de wetenschap, en is er geen tekort aan obstakels voor wetenschappelijke ontdekking.
Verbind de zoektocht naar het doel met persoonlijke kenmerken en emoties van de wetenschapper. Interesse in een verhaal wordt verhoogd wanneer lezers zich kunnen inleven in het hoofdpersonage. Bijvoorbeeld, William Perkin ontdekte de eerste synthetische kleurstof en startte een hele chemische industrie, maar hij probeerde zijn professor op de universiteit te imponeren en ook zijn vader te overtuigen dat een carrière in chemie geen verspilling was van zijn potentieel. Het meenemen van de druk waar hij onder stond, voegt een nieuw niveau toe aan de betrokkenheid van de lezer.
Eindig het verhaal met succes. Iedereen – met name kinderen – houdt van een gelukkig einde. De zoektocht, de uitdaging, de ontdekking, samen met motivaties en emoties, creëren een boeiend verhaal, maar alleen wanneer de uitdaging overwonnen is. Eindig met de triomf van ontdekking en je zult lezers hebben die terugkomen voor meer.