Een autobiografie is een non-fictionele rekening van iemands leven verteld door die persoon. Terwijl een autobiografie het hele of slechts een deel van dat persoons leven kan omvatten, is het nog steeds een verhaal. Om die reden volgen de meeste autobiografieën een specifiek formaat ontworpen om de mensen relevant voor het verhaal te introduceren evenals de gebeurtenissen die het boek zullen opmaken. Door je te houden aan deze formatelementen, zorg je ervoor dat je een cohesieve autobiografie levert die je verhaal tot de beste effect vertelt.
Geef je autobiografie een passende titel. Niemand kan je vertellen wat een passende titel is, maar houd in gedachten dat de titel moet hinten naar wat er geleerd zal worden door de autobiografie te lezen. Als de kern van je verhaal is hoe je in de val van druggebruik viel en je verslaving overwon, overweeg een dramatische titel als "Uit de Hel Klimmen: Hoe Ik Tegen Mijn Verslaving Terugvocht." Zoek een titel die het kernthema van je autobiografie omvat.
Schrijf een toewijding. Dit is niet noodzakelijk, maar het is waarschijnlijk dat je je leven niet hebt geleefd zonder de hulp, inspiratie of tolerantie van anderen. Zeker zijn er mensen die dankbaar zijn in je toewijding. Het boek kan gewijd worden aan een familieleden, partner, counselor of leraar.
Schrijf een erkenning als er individuen zijn die je wilt bedanken met betrekking tot de productie van je boek. Dit verschilt van de toewijding in dat dit mensen zijn die misschien geen speciale plek in je leven en in je hart innemen, maar die op een of andere manier hebben bijgedragen aan het krijgen van je verhaal geschreven en gepubliceerd. De erkenning is doorgaans langer dan een toewijding.
Schrijf een voorwoord en inleiding. Het voorwoord vertelt lezers typisch waarom je besloot je autobiografie te schrijven en wat je ermee wilt bereiken. De inleiding vertelt lezers waar het boek over gaat. De inleiding is ontworpen om je lezers te haken.
Schrijf de kern van je boek in hoofdstukken. De hoofdstukken zijn genummerd of individueel getiteld op een manier die aangeeft waar het hoofdstuk over gaat. Er is geen vastgelegde manier om je verhaal te presenteren. Sommige schrijvers kiezen voor een lineaire aanpak, beginnend met jeugd en bewegend naar de latere jaren. Andere schrijvers beginnen met de huidige situatie van hun leven en gaan in daaropvolgende hoofdstukken terug in de tijd om te tonen hoe ze op dit punt in hun leven zijn gekomen. Het doel van het verhaal en het effect dat je hoopt te bereiken spelen een rol in het dicteren van dit deel van de schrijffase.