Een wetenschapsboek schrijven dat kinderen echt willen lezen is moeilijk. Volgens New York Times-schrijver Eric Nagourney: "Het is al te veelvoorkomend dat het uiterste belang van accurateit in conflict komt met de noodzaak om een boek aantrekkelijk, of ten minste toegankelijk te maken." Om interessant over wetenschap voor kinderen te schrijven, moet het onderwerp nauw en gefocust zijn. Het periodiek systeem werkt om de elementen, de basis atoomstructuur en aggregatietoestanden van materie te introduceren. Dit opent de deuren van de scheikunde voor kinderen op een verteerbare, leuke manier.
Beslis op welke informatie je je wilt richten. In plaats van het verschil tussen lanthanoïden en actinoïden uit te leggen, blijf bij brede groepen zoals metalen, niet-metalen, edelgassen en metalloïden. Begin met brede onderwerpen waar het publiek bekend mee is, zoals zuurstof en koper, en werk je door naar de complexere, onbekende ideeën.
Kies een formaat voor je boek. Beslis of het uit lijsten, vraag-en-antwoord-secties of een verhaal zal bestaan. Probeer personages of bijnamen voor de elementen, groepen of het periodiek systeem op te nemen om de informatie leuk en memorabel te maken.
Ontwikkel een toon voor het boek. Het kan grappig, vreemd of serieus zijn, maar wees consistent. In plaats van de elementen slechts op te sommen en gewicht, deeltjes en isotopen uit te leggen, voeg grappige of vreemde feiten toe om de interesse van de lezer te behouden.
Kies illustraties die de lezer helpen de informatie te visualiseren. Afbeeldingen zijn een goede plek om humor in te voegen zonder in te boeten op de nauwkeurigheid van de informatie. Kinderen reageren goed op afbeeldingen, dus voeg bijschriften toe om de tekst van het boek te versterken. Zorg voor ten minste één illustratie of afbeelding per pagina.
Laat kinderen van verschillende leeftijden het boek lezen om interesse, moeilijkheidsgraad, leeftijdsgeschiktheid en zwakke plekken te meten. Geef de lezers korte quizzen of vraag hen over de belangrijkste onderwerpen die het boek wil uitleggen. Laat ze woorden die ze niet begrijpen omcirkelen en besluit of ze meer uitleg of een uitspraakgids nodig hebben. Bijvoorbeeld, Ytterbium en Roentgenium hebben fonetische spelling tussen haakjes nodig, terwijl helium en dat niet hoeven.
Controleer je boek op nauwkeurigheid. Het gebruik van metaforen of andere spreekfiguren om complexe informatie over atoomstructuur of valentie-elektronen uit te leggen is slim. Maar als je de notion van instabiele isotopen in brede, vereenvoudigde termen uitlegt, zorg dan dat je geen feiten opofferst.
Balanceer woorden en afbeeldingen. Gemiddeld zou elke pagina voor ongeveer een derde uit afbeeldingen, diagrammen, grafieken of illustraties moeten bestaan. Boeken voor kinderen van 10 tot 13 jaar mogen meer tekst hebben. Zorg ervoor dat de bijschriften voor elke afbeelding relevant zijn en dat ze terugkoppelen naar informatie uit de tekst.