Het delen van anekdotes over je leven en prestaties is een boeiende manier voor familieleden – en toekomstige generaties – om je beter te leren kennen. Levensverhalen die gepubliceerd worden en door anderen worden gelezen, dienen een extra doel: ze bieden een passende historische context om te begrijpen wat je beslissingen stuurde, je drijfveren waren, je carrièrekeuzes beïnvloedde en je plek in de gemeenschap en de wereld definieerde.
Bepaal je doelgroep. Als je schrijft voor persoonlijke reflectie of als cadeau voor directe familie en vrienden, zijn opmaak, organisatie en presentatie minder belangrijk dan bij formele publicatie. Opties voor een informele memoir zijn een handgeschreven dagboek, een ringmap met favoriete herinneringen, een audio-opname of een cd met foto's en muziek met speciale betekenis.
Maak een lijst van alle herinneringen die je kunt bedenken over de volgende onderwerpgebieden: opgroeien als kind, favoriete feestdagen en tradities, verschillende plekken waar je hebt gewoond en gereisd, beste/slechtste vakken op school, eerste liefde, eerste baan, levensveranderende uitdagingen. Terwijl je reflecteert op het verleden door deze startcategorieën, zullen je andere onderwerpen in je opkomen. Het kan helpen om notities op aparte indexkaarten per onderwerp te maken of mapjes aan te leggen waar je aan kunt toevoegen.
Vul zelfevaluatielijsten en introspectieve schrijfoefeningen in. Naast persoonlijkheidstests die je in consumentenbladen en op internet vindt, zullen boeken als Barbara Ann Kipfers "4.000 vragen om iedereen te leren kennen", Margaret Tiberios "The Book of Self-Acquaintance" en Dr. Gregory Stocks "The Book of Questions" je doen nadenken over wat je echt drijft.
Werven een vriend om je te interviewen alsof het voor een krantenartikel was. Vraag hem of haar de vragen niet van tevoren te tonen, zodat alles spontaan verloopt. Neem de sessie op om je geheugen later te verfrissen wanneer je begint met het samenstellen van je inhoud.
Vraag familieleden en vrienden die je al lang kennen om de leegtes over je vroege jaren op te vullen. Bestudeer fotoalbums en stel vragen als je niet zeker weet wie er op de foto's zijn of waar ze genomen zijn.
Maak een werkoutline voordat je begint met schrijven. Levensverhalen worden meestal chronologisch geschreven, beginnend met de geboorte en eindigend in het heden. Terwijl je je notities verzamelt, kun je besluiten dat het praktischer is om je hoofdstukken in duidelijke thema's te verdelen, zoals familievaarden, hoop en dromen, vrees en teleurstellingen, favoriete mentoren, enz.
Onthoud: je levensverhaal is uniek. Schrijf vanuit het hart, maar structureer het professioneel voor de beste impact.