Robert H. Goddard (1882–1945) wordt universeel erkend als de vader van de moderne raketbouw. Zijn theoretische inzichten en praktische experimenten legden de basis voor elke rakets die seither de ruimte bereikte. Hier zijn de cruciale momenten die zijn carrière definieerden.
Op 16-jarige leeftijd las Goddard een geserialiseerd sciencefiction-artikel over Marsketens in een Bostoner krant. Het idee greep hem; hij herinnerde die dag later als het moment dat zijn levensdoel kristalliseerde. Hij begon notitieboeken te vullen met berekeningen en ontwerpen, een gewoonte die nooit ophield.
In 1919 publiceerde de Smithsonian Institution Goddard's tractaat A Method of Reaching Extreme Altitudes. Het papier afleide de wiskunde voor meerstaps, vloeistof-gestookte raketten die de aardatmosfeer konden verlaten. Het was rigoreus, visionair – en breed belacheld door de pers, die het idee van raketten in een vacuüm bespotte.
Op 16 maart 1926, in een sneeuwbedekt veld in Auburn, Massachusetts, lanceerde Goddard de terwerelds eerste vloeistof-gestookte raket. Gedoopt "Nell", vloog hij 2,5 seconden, bereikte 41 voet (12,5 meter). Bescheiden naar latere standaarden, maar de vlucht bewijste dat vloeistofbrandstof werkte – een watervalmoment vergelijkbaar met de eerste hop van de gebroeders Wright.
Goddard werkte grotendeels in isolatie, gefinancierd door bescheiden Smithsonian-subsidies en later door de Guggenheim-stichting (verwerved via Charles Lindbergh's intercessie). Hij ondervond publiekelijke spot, inclusief een beroemd New York Times-editoriaal uit 1920 dat beweerde dat raketten niet in de ruimte konden functioneren. Zijn antwoord werd een credo: "De droom van gisteren is de hoop van vandaag en de realiteit van morgen."
Goddard ontwikkelde een snelheid-hoogte-relatie – nu de Goddard-curve genoemd – die ingenieurs in staat stelt optimale opstijgprofielen te berekenen. Dit wiskundige hulpmiddel blijft relevant in modern lancervoertuig-ontwerp.
Goddard stierf in 1945, maar zijn octrooien en papers informeerden direct het V-2-programma en later Amerikaanse ICBM's en NASA's Saturn V. De 1958-lancering van Explorer I,Amerikas eerste satelliet, was een direct nakomeling van zijn werk. In 1969, toen Apollo 11 naar de Maan reisde, publiceerde de New York Times een belate correctie die zijn pioniersrol erkende.