Perkamentpapier, soms vellum genoemd, wordt gemaakt van uitgerekte en gedroogde dierenhuiden. Het was een toonaangevend medium voor schrijven tot de late Middeleeuwen, toen modern papier populair werd.
Perkament wordt vaak gemaakt van schapenvellen of kalfshuiden. Het wordt meestal behandeld met pasta, bloem, eieren of melk om het wit te maken.
Leer wordt ook van dierenhuiden gemaakt, maar leer wordt getemd met zuren om het harder en waterdicht te maken. Perkament wordt alleen met kalk en alcohol behandeld. Het kan door water beschadigd raken.
Perkament van een verse dierenhuid wordt een dag in water geweekt om het te reinigen. De huid komt dan in een alcohol- of kalkbad voor maximaal een week om haren of vacht te verwijderen, wordt uitgerekt over een frame om te drogen, en eventuele overgebleven haren worden afgeschraapt.
Door de geschiedenis heen hebben perkamentmakers bepaalde materialen gebruikt om gespecialiseerde vormen van perkament te maken. In middeleeuws Europa werd soms perkament gemaakt met de vellen van ongeboren dieren. Deze materie, bekend als uterusperkament, was zowel dun als sterk.
Perkament was historisch gezien bijna 2.000 jaar lang een toonaangevend schrijfmedium. Het wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt, maar voornamelijk voor ceremoniële of religieuze doeleinden.