Een van de meest pijnlijke taken in het schrijven is je autobiografie schrijven. Het proces eist eerlijkheid en helderheid. Je moet bereid zijn je verleden te onderzoeken, en het relevant te maken voor je lezerspubliek. Het is erg uitdagend om over jezelf objectief te schrijven — niet alleen de schmeichelende momenten, maar ook de minder eerbare momenten — maar om een geldige autobiografie te schrijven (en niet alleen een cv), moet je de moed hebben om jezelf te tonen zoals je bent.
Laat geen detail achter. Begin bij de geboorte en ga door tot de afsnijleeftijd voor je autobiografie.
Om herinneringen aan het verleden op te roepen. Soms vergeet je cruciale momenten, en herinneren aan oude foto's kan je geheugen prikkelen en je helpen je exacte emoties terug te vinden.
Deze journals dienen als poort naar je verleden, waardoor je je geestestoestand kunt herinneren als cruciale gebeurtenissen plaatsvonden. Lees ook oude brieven of e-mails, en noteer je toenmalige emoties.
Om verschillende perspectieven op je levensgebeurtenissen te krijgen. Dit is goed wanneer je de waarde van een bepaalde gebeurtenis niet kunt vinden. Praten met anderen helpt je de lessen te begrijpen die je geleerd hebt.
Schrijf alle details over deze gebeurtenissen uit. Probeer je emoties vast te leggen, en welke impact deze momenten hadden op de rest van je leven. Het kan de dood van een ouder zijn, de welkomst van een nieuw huisdier of overstappen naar een andere school. De belangrijkste factor is dat deze momenten catalysten werden voor je leven.
Je kunt gaan voor een thema van wonderbare genade, vergeving, verlossing, blijvend geluk, geduld of anderen. Wanneer je een thema kiest, begin dan diezelfde hoek in al 10 van je cruciale gebeurtenissen te vinden. Hoewel je tijdens het schrijven niet expliciet de moreel van het verhaal aan de lezers geeft, wil je altijd het thema in gedachten houden dat je aan je lezers wilt overbrengen.
Het is geweldig om te zien hoe andere hun levensverhaal gedocumenteerd hebben, en het kan je inspireren op je eigen avontuur. Je hoeft niet de hele autobiografie te lezen, gewoon een smaakje krijgen van de schrijfstijl en de manier waarop de auteur kiest om haar verhaal te vertellen. Het zou een goed idee zijn om veel verschillende autobiografieën te lezen om een gevoel te krijgen voor verschillende schrijfstijlen.
Zal het voor je kinderen, familie, vrienden of het grote publiek zijn? Schrijf je alleen voor jezelf, om meer duidelijkheid te krijgen? De toon van je autobiografie zal zwaar afhangen van wie het gaat lezen. Als het voor je geliefden is, kan je autobiografie een meer informele toon aannemen, maar als het voor het grote publiek is, moet je misschien voorzichtiger zijn in hoe je de verschillende mensen in je leven karakteriseert.
Veel mensen hebben de neiging om zichzelf te bewerken terwijl ze schrijven. Het is makkelijk om alles wat je in gedachten komt op te schrijven, en dan later terug te gaan en de delen weg te halen die je niet nodig hebt na afloop van de autobiografie.
Veel schrijvers denken dat je algemeen moet zijn, maar als je in de details duikt, kunnen mensen parallellen trekken uit hun eigen levens.