* De geaccepteerde kijk op virussen ter discussie stellen: Destijds werd gedacht dat virussen te klein en te eenvoudig waren om te kristalliseren, een proces dat doorgaans gepaard gaat met grotere moleculen. Stanley's werk daagde dit idee uit en suggereerde dat virussen een complexere structuur hadden dan eerder werd aangenomen.
* Bewijs leveren voor de eiwitaard van virussen: Stanley's kristallisatie van TMV stelde hem in staat de componenten van het virus te isoleren en te bestuderen. Hij ontdekte dat het virus voornamelijk uit eiwitten bestond, wat het begrip van de structuur ervan bevorderde.
* De weg vrijmaken voor verder onderzoek: Het vermogen om virussen te kristalliseren opende nieuwe wegen voor onderzoek, waardoor wetenschappers hun structuur, samenstelling en replicatie in groter detail konden bestuderen.
Terwijl Stanley's werk aanvankelijk suggereerde dat TMV puur eiwit was, bleek uit later onderzoek dat het ook RNA bevat. Niettemin betekende zijn prestatie bij het kristalliseren van het virus een grote doorbraak in de virologie, wat leidde tot een dieper begrip van de aard en structuur van deze infectieuze agentia.