De jaren tachtig zagen een explosie in veel verschillende soorten muziek, wat leidde tot enkele heel interessante en populaire dansen. Met nieuwe vormgen van muziek die mainstream werden, zoals hip-hop, dans, electronisch en Latijns, gingen de dansen die bij die geluiden hoorden ook in het popculturele landschap. Veel van de meest populaire dansvormen duren voort in de 21e eeuw.
Breakdancing werd de populairste danscraze van de jaren tachtig, groeiend samen met de populariteit van rap en hip-hop. Breakdancing omvat een verscheidenheid aan bewegingen, van kopdraaiingen en rugdraaiingen tot ritmische popping en locking van de gewichten. Meeste breakdansers opererden in teams (of "crews") die tegen elkaar competirden in breakdancing "battles." De populariteit van breakdancing tijdens de jaren tachtig leidde zelfs tot films, inclusief "Breakin'" in 1984 en het vervolg "Breakin' 2: Electric Boogaloo" later dat jaar.
In de punk, hardcore en heavy-metal scenes, ontwikkelde een dans genaamd moshing in de jaren tachtig. Maar het leek niet veel op een dans. Moshing bestaat uit een menigte mensen, meestal dicht bij het podium tijdens een concert, die hun lichamen tegen elkaar slammen of op en neer springen in de tijd van de gespeelde muziek. Sommige mosh pits werden gewelddadig en veroorzaakten wat kritiek en werd zelfs verboden op sommige concerts. Moshing voortbracht ook de trend van crowd surfing, waarbij mensen getild en gedragen worden over de top van de menigte.
Nu voor de lol gespeeld, was de Robot een complexe en interessante deel van het breakdancing genre. Ook bekend als de Mannequin, bestaat de Robot uit stijve, robotische bewegingen van het hoofd, armen en taille. De Robot wordt vaak geassocieerd met hip-hop, maar werd ook gedanst op Styx's 1983 hit "Mr. Roboto" en was eerder gebruikt door de Jacksons, in de jaren zeventig. Het wordt nog steeds ingezet door huidige artiesten zoals Chris Brown.
Lambada is een dans voor koppels die oorsprong vindt in Zuid-Amerika, hoewel het exacte land van oorsprong in dispute is. De dans vangt aan in 1989 toen de Franse groep Kaoma een nummer opnam getiteld "Lambada" op een traditionele Lambada toon. Het nummer klom uiteindelijk de Amerikaanse charts op en ontbrande een Latijnse danscraze. Twee films werden in 1990 uitgebracht om van die craze te profiteren, "Lambada" en "The Forbidden Dance."