Gebaar in de dans is een bewuste, niet-locomotorische beweging van een lichaamsdeel – of het hele lichaam – die specifieke betekenis, emotie of narratief communiceert. In tegenstelling tot stappen, die de danser verplaatsen, betekenen gebaren.
| Type | Lichaamsdelen | Communicatieve functie | Voorbeelden |
|---|---|---|---|
| Hand/Arm | Vingers, polsen, ellebogen, schouders | Meest veelzijdig: emoties, richtingen, symbolen | Reiken (verlangen), gespannen vuist (woede), open handpalm (aanbieden), mudra's (gecodeerde betekenissen) |
| Hoofd/Gezicht | Ogen, wenkbrauwen, mond, kin, nek | Interne toestand, karakter, focus | Blikrichting (verlangen/ontwijking), kaakspanning (woede), glimlach/grimas, hoofd scheef (vragend) |
| Been/Voet | Niet-gewichtsdragende gebaren | Ritmaccent, spanning, karakter | Gestrekte teen (uitrekking), geflexte voet (gegrondheid), schop (agressie), tik (speels) |
| Torso/Heel lichaam | Wervelkolom, bekken, schouders, adem | Holistische toestand, transformatie | Contractie (verdriet), expansie (vreugde), spiraal (zoeken), instorten (nederlaag) |
Gebaar is de semantische laag van de dans – het verschil tussen puur bewegen en iets zeggen met beweging.