Het primaire instrument. Dansers gebruiken lichaamsdelen, niveaus, richtingen en bewegingskwaliteiten (snel/langzaam, schokkend/vloeibaar) om expressie te creëren.
Beweging door ruimte – continu of gefragmenteerd in sprongen, draaiingen, pauzes – creërend vormen, lijnen, patronen.
Het bewegingsgebied; kan groot of klein zijn, gebruikt voor diepte, perspectief, focus.
Duur, ritme, tempo, dynamiek – snel of langzaam tempo.
Kracht die beweging drijft – hoog (sprongen, draaiingen) of laag (rekken, balansen) – kracht en impact creërend.
Deze vijf elementen (BASTE) vormen het vocabulaire van dansanalyse en -creatie – elke bewegingskeuze betrekt ze.