Martha Graham (vroeg 20e eeuw). Benadrukt contractie/loslating van de tors en dynamisch vloerwerk – innerlijke emotie uiten door adem en wervelkolom.
Lester Horton (midden 20e eeuw). Benadrukt kracht, precisie en isolatie van lichaamsdelen – anatomische helderheid en laterale lijnen.
José Limón (midden 20e eeuw). Benadrukt vloeiende beweging, gewichtsverschuivingen en partnerwerk – val en herstel, adem-gedreven stroom.
Merce Cunningham (midden 20e eeuw). Benadrukt toeval, improvisatie en de dansers relatie tot ruimte – onafhankelijkheid van beweging van muziek/narratief.
Samen vormen ze de fundamentele vocabulaire van moderne concertdans.